بنی امیه

بَنی اُمیه یکی از تیره های بزرگ قبیله قریش که شماری از ایشان نزدیک یک سده بر سرزمین های اسلامی حکومت کردند. تاریخ سده نخست هجری و حتی مدتی پیش از آن، با نام و کارنامه سیاسی اعضای خاندان اموی، به عنوان خلیفه یا هر عنوان دیگری سخت پیوند یافته است. سلسله بنی امیه با آغاز خلافت معاویه در ۴۱ق آغاز شد و در ۱۳۲ق با شکست مروان بن محمد به پایان رسید. در این سال ها ۱۴ پادشاه بر ممالک اسلامی حکم راندند. پس از معاویه بن یزید، خلافت امویان به شاخه مروانی انتقال یافت. امویان با نبرد در مرزهای شرقی و مرزهای روم، گستره حکومت اسلامی را هر روز وسیع تر می کردند. سرکوب خوارج و شیعیان از سیاست های مستمر امویان بود. بنی امیه بارها حرمت مقدسات اسلامی را شکستند.

‏‏‏‏‏

دلایلی بود که مدینه قابلیت قرار گرفتن به عنوان مرکز خلافت امیرالمؤمنین(ع) را نداشت، از سوی دیگر کوفه دارای برتری های اقتصادی، جغرافیایی، جمعیتی و ... بود.

در دوازدهم رجب سال ۳۶ هجری امیرالمؤمنین امام علی (ع) پس از پیروزی در جنگ جمل به همراه لشکریان و گروهی از مردم بصره به شهر کوفه وارد شد و آنجا را به عنوان مرکز حکومت اسلامی خود انتخاب کرد. ایشان پس از ورود به کوفه به مسجد رفت و پس از نماز، خطبه ای ایراد کرد. از آن پس به تنظیم امور حکومت پرداخت و استانداران را برای خدمت به سوی محل ماموریتشان فرستاد.

اما دلیل انتخابکوفه به عنوان مقر حکومت اسلامی چه بود؟

گرچه به نظر بعضی ورود حضرت به کوفه بدین منظور نبود که آن جا را مرکز خلافت خود قرار دهد، بلکه به این دلیل که آن شهر، اردوگاه بزرگ نظامی بود، قصد داشت با جلب حمایت بیش تر کوفیان، آنها را برای رویارویی شدیدی با معاویه سازمان دهد ... 

غزوه بحران

غزوه بُحْران، یا غزوه بَحران، از غزوات رسول اکرم(ص) که در بُحْران، یا بَحران، سرزمینی در ناحیه فُرع در حجاز میان مکه و مدینه روی داد. در این غزوه برخورد نظامی‌ای صورت نگرفت. این نبرد را غزوه الفرع و غزوه بنی سلیم نیز نامیده‌اند.

غزوه بَحران، در بحران، سرزمینی در ناحیه فُرع در حجاز میان مکه و مدینه (در حدود ۲۰۰ کیلومتری جنوب مدینه) به وقوع پیوست. به گفته ابن اسحاق، بحران معدنی در حجاز بوده، و به حجاج بن علاط بهزی تعلق داشته است.^[۱]

در سال ۳ق به پیامبر (ص) خبر رسید که شمار بسیاری از بنی سلیم گویا به قصد توطئه در بحران گرد آمده‌اند. پیامبر اکرم (ص) نیز پس از آنکه ابن ام مکتوم را در مدینه به جای خویش نهاد، همراه ۳۰۰ تن از یارانش از شهر خارج، و با شتاب به سوی آنان روان شدند؛ ولی چون بنی سلیم متفرق شده بودند، پیامبر (ص) بدون برخورد نظامی به مدینه بازگشتند.^[۲]

برخی تاریخ دقیق وقوع این غزوه را ابتدای ماه ربیع الثانی و برخی ۶ جمادی الاول یا جمادی الثانی، و مدت غیبت پیامبر اکرم (ص) را از شهر مدینه ۱۰ یا ۱۱ روز ذکر کرده‌اند.^[۳]

این غزوه که پیش از غزوه احد به وقوع پیوست، یکی از ۱۱ غزوه‌ای است که در آن جنگ روی نداد.^[۴]

این نبرد را غزوه الفرع و غزوه بنی سلیم نیز نامیده‌اند.^[۵]

1 - یاقوت حموی، البلدان، ۱۹۹۵م، ج۱، ص۳۴۱

2 - ابن سعد، کتاب الطبقات الکبیر، ج۲، ص۲۴، ج ۴، ص۱۵۳؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج ۳، ص۵۰؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ج ۱، ص۷۱.

3 - ابن حبیب، ص۱۱۲؛ ابن سعد، ج۲، ص۲۴؛ مقایسه کنید: مسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۴۴؛ واقدی، المغازی، ج ۱، ص۱۹۶؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج ۳، ص۵۰.

4 - ابوعبید بکری، معجم ما استعجم، ص۲۲۸؛ ابن سعد، کتاب الطبقات الکبیر، ج ۲، ص۲۴، ص۲۵؛ مسعودی، مروج الذهب، ص۲۸۱.

5 - ابن هشام، السیره النبویه، ج ۳، ص۵۰؛ واقدی، المغازی، ج ۱، ص۱۹۶؛ ابن سعد، کتاب الطبقات الکبیر، ج ۲، ص۲۴، ج ۴، ص۱۵۳.

منابع :

غزوه ,  معنای غزوه یا غزوات

غزوه بمعنای جنگهایی که خود پیامبر صلی الله علیه وآله فرماندهی آن را برعهده داشت .

معنای لغوی غَزْوِه

منبع

[ویرایش]

جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۹۴-۹۵.    

وقايع زيادى در زمان خلافت ابوبكر واقع گرديده كه همه حاكى از خلاف عدالت است كه از آن جمله حمله به خانه حضرت صدّيقه طاهره عليها السّلام و غصب فدك است، ولى ما اكنون به برّرسى واقعه ديگرى مى پردازيم كه وقوعش در زمان خلافت ابوبكر، لكّه ننگى بر چهره نورانى اسلام عزيز گشت، و آن واقعه، قتل مالك بن نويره است.

 فواید آیات قرآن و دعا از زبان آیت الله قاضی

دعا، سپر مؤمن اسلحۀپیامبران، ستون دین، نور آسمان و زمین، کلید نجات و گنجینة رستگاری است. قرآن کریم مؤمنان را به دعا که عبادتی بزرگ، بلکه روح همة عبادت هاست دستور داده، می فرماید: «ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکمْ إِنَّ الَّذِینَ یسْتَکبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ» (مرا بخوانید که شما را اجابت می کنم؛ همانا به زودی کسانی که با تکبر از عبادت من سرباز می زدند، با خواری داخل جهنم خواهند شد. ) در روایات، افزودن بر بیان اهمیت این امر، آثار و فوایدی نیز برای بعضی از ذکرها و دعاها و نیز خواصی برای برخی از آیات قرآن کریم ذکر شده است تا مؤمنان را هر چه بیشتر تشویق نماید و نیز به آنان بیاموزد که هیچ جنبشی و هیچ اثری از هیچ موجودی در جهان هستی صادر نمی شود، مگر آن که تحت اراده و نفوذ خداوند قادر متعال است و مؤمن باید در هر حال، در سختی و آسایش و فقر و ثروت، همواره ارادۀاو را نافذ بداند و خود را تحت سلطۀآن موجود برتر و عالی بداند.